Because I have already been in situations where I had to re-think the “traditional” easy answers to difficult life questions, the Book of Christian Smith drew my attention.  Often, well-intentioned believers, try to comfort people with words that simply do not comfort; words like: God picked this flower for His garden (at the death of a child).  To the parents, that is no consolation….if He is the Creator, then why did He had to take my child.  Couldn’t he just CREATE a flower?  Does He need a garden if the whole earth and all its beauty belongs to Him, was created by Him? 

With this in mind, I found the book, The Bible Made Impossible by Christian Smith very interesting as he tackles the problem of Bible interpretation.  He argues that: “American Evangelicals”, which he also calls Biblicists, interpret the Bible in such a way that it loses its validity and power, and in the end, proves to be simplistic answers to difficult life questions, and ultimately, the Bible loses its authority.

One of the telling questions Smith asks is: How can we, on the one hand, confess the sufficiency and inerrancy of the Bible as God’s Word,  and on the other hand, hold so many different viewpoints around key issues e.g. baptism, confession, what songs are sung, church government, etc.. ? What follows is a brief  summary and a kind of review of Christian Smith’s book.

Biblicism

The author’s concern is about the way American evangelicals / Biblicists interpret  the Bible.  Smith says this is untenable: on the one hand, the Biblicists declare that the Bible is the infallible, authoritative, sufficient “inerrant” word of God; sufficient for all life’s questions and can be used for “instruction for basic living” … . but on the other hand, the church is guilty of the least of agreement around key dogmatic or even simple Biblical issues.  For example, which is really the right church government, Presbyterian, independents, episcopal? What day and in which way is the right way for keeping the Sabbath, Sunday, Saturday, should one buy on Sundays?  What does “rest” mean? Play and attend sports?  What is the place and role of women in the church?  Wealth, poverty, prosperity theology? etc … ..

His argument is not to attack the authority of the Bible, or the further the cause of liberal theology – to the contrary! His case is that in his opinion Biblicists diminished  the rich, wonderful message of the Bible.  In the end, he hopes, to show how the Bible can again take up the rightful place as the Word of God; but only if the Bible is interpreted honestly and with responsibly. That – responsible Bible reading – I share with Smith.  I was fortunate to present Bible interpretation classes for 2 years and experienced how the Bible “opens up” when reading it “responsibly”.

Smith says the fundamental problem of the Biblicists’ interpretation methodology is “pervasive interpretative pluralism”; a method to eliminate or simply ignoring the contentious issues in the Bible (interpretative pluralism) which ultimately strips the Bible of its relevance and authority. It undermines “intellectual honesty and Theological credibility.”

Maybe it’s just important to point out that Smith rejects both sides as a solution: fundamentalism as well as theological liberalism. It may seem that he tends toward liberalism, but he states categorically that it is not liberalism is not his proposal for an alternative.

What is Biblicism?

Biblicism, says Smith, is built on some assumptions and belief systems about the Bible’s nature, purpose and function and indicate on the following assumptions:

1. Divine Writing – every word is ultimately written down as God’s own words without any errors
2. Total Representation – the Bible represents the totality of God’s will and communication with humans
3. Complete Coverage – the Bible represent God’s will on every conceivable issue and is relevant to Christian belief and Christian living
4. Democratic perspicuity – the Bible is of such nature that any reasonable person can read and correctly interpret it
5. Commonsense Hermeneutics – the best way to understand the Bible is by reading it in its simplest, original literal form as the author intended it
6. Sola Scriptura – the Bible is sufficient in the sense that no additional writings, testimonies or confessions should be necessary in order to understand it
7. Internal Harmony – all Bible passages fit together like a jigsaw puzzle and represent a single “consistent” guideline for right and wrong
8. Universal applicability – what the Biblical authors wrote is valid for all times and in all circumstances
9. Inductive method – good inductive Bible study is sufficient to understand every Biblical truth
10. Handbook / Instruction Manual – the Bible teaches morality and dogma to such an extent that it provides a comprehensive textbook for Christian doctrine and life on any matter, even on science, politics, love etc.. Smith pointed to numerous books and websites that explicitly introduces the Bible as the textbook for life (God’s Handbook to Life … our manual for life, our guidebook … for a healthy life, etc..).

To me, this is one of Smith’s shortcomings: from several “reviews” of his book (see below for references), there are many Biblicist who firstly does not accept this list as representative of Biblicism in any way, and secondly, requested a proper definition of each of these points because as these 10 points is presented here, they leave to much room for different interpretations (sic).  Conversely,  am not a Biblicist (thanks to our Reformed training where we properly applied text-criticism), but I would, to a certain extent, accept some of these points as a true reflection of the nature of the Bible; for example Nos 5, 6, 8 etc..  The Bible is God’s Word, of course, but not as Smith claimed, God’s direct words. Just how direct does he mean? The Bible is God’s Word because He used each author in his own character and personality and circumstances – the pneuopneiste principle. The Bible is sufficient, but again not like Smith defines it. Sufficiency in the sense that we do not need extra non-biblical sources to know and to serve God. Other sources can be very useful and help understanding, but is not essential. Someone would be able to know and love God by having the Bible alone because the Word is “carried” by the Holy Spirit’s intervention.  My criticism here is that Smith’s list does not correctly represent what he, inlength, explained Biblicism to be.

Pervasive Interpretive Pluralism (PiP)

The problem with “pervasive interpretative pluralism” is that the Bible, according to Biblicists, give answer to every conceivable issue (here Smith lists many examples of books like the Bible and your business, the Bible and education, marriage, sports etc.).  But then, Biblicists continue to have different answers and different interpretations. How is it then the inerrant, infallible, word of God and able to give the one true answer, if there is so many different interpretations of a text.  Who is ultimately right? 

In trying to answer this question, Smith reckons Biblicists would answer as follows but warns that this type of defense will not solve the problem of PiP:

1. “blame-the-deficient-readers” – those who agree with us, read the Bible wrong. Ekke: Who can claim that they hold absolute truth?
2. “lost-original-autographs” – the original word of God is truthful and without any errors, but it’s those who copied / rewrote the original texts that made mistakes and is the cause of confusion. Ekke: this cannot be it! It would be inconsistent with the Biblicist’s assumptions. And who would then ever be able to take anything from the Bible as normative for daily living? 
3. “noetically-damaged-reader” – the Bible has the right answers, but some people are so fixed in their ways that they simply do not have the ability to find and understand the single truth. Ekke: with other words, the Holy Spirit does not illuminate (Rom 8) .  Did God under estimated man’s thinking ability?
4. “supernatural-confusion” – God deliberately withhold the guidance of the Spirit and make the truth only known to some; or the devil keeps people from correctly understanding the Bible and causes division. Ekke: This does not make sense and contradict the Bible itself.
5. “inclusive-higher-synthesis” – everyone is actually right, but they all need to put all the parts together to get to the one truth. This way the truth will  be exposed.  Ekke: this again places a question mark on the Holy Spirit’s ability to guide us through the Bible? Is the Bible than only sufficient after everyone collectively interpret the Bible?
6. “purposefully-ambiguous-revelation-thesis” – God has intentionally provided an ambiguous Bible that would cause disagreement and confusion in order to achieve a greater good. Ekke: God is not a God of disorder not! What good would this have?

Smith goes on to show that the different interpretations of key issues of the Christian faith will not be solved by requiring the acceptance of a list of assumptions.  Most Biblicists often already hold the same assumptions, and secondly if they differ on issues, how will they agree on the assumptions?  It will therefore not solve the interpretation issue by getting consensus on the assumptions and then on the key issues.  John Nevin said in 1849:

“If the Bible be at once so clear and full as a formulary of Christian doctrine and practice, how does it come to pass that where men are left most free to use it in this way … they are flung asunder so perpetually in their religious faith, instead of being brought together.”

Therefore, it then proves to Smith that the Bible is actually not clear or even consistent when interpreting the Bible the Biblicists’ way. Because the biblicists interpret the Bible this way, it gives rise to the following problems:

• Certain passages or teachings are simply ignored. Eg. if the Bible is to be fully obeyed and serves as a handbook for Christian living, why then don’t they greet one another with a holy kiss?, Or, why then shouldn’t women remain silent in church (1 Cor 14:34)?  His problem then is that the Biblicists selectively choose what to obey literally and what not, and ultimately undermines the authority of the Bible. Who decides what principles are applicable?
• Cultural differences are randomly relativized. Here he refers to 1 Timothy 5:23 amongst others where Paul recommends the drinking of wine instead of water. Again Smith tries to point out that the way Biblicists choose what to obey and what not, is arbitrary and give way to “pervasive interpretative pluralism”.
• He further mentions many other difficult passages Biblicists interprets confusingly: Titus 1:12-13, Genesis 6:1-4, etc..
• Finally, he shows that the Biblicists often abuse the Bible to justify their own opinions, or to confirm whatever position they already hold. He writes: “…the Bible is often used by its readers in various ways to help legitimate and maintain the commitments and assumptions that they already hold before coming to the biblical text…The Bible teaches propositional content X; I should believe and obey what the Bible teaches; therefore, I believe and obey propositional content X.” Instead, the logic that is often actually employed is more like this: “I already believe, think, or feel Y; the Bible contains an idea that seems to relate to Y; therefore, my belief, thought, or feeling of Y is ‘biblically’ confirmed.“

In all these cases, Smith shows how the Bible can be interpreted arbitrarily when the Biblicist’s method is followed. Eg., what are the cultural grounds by which texts are valid and which not? Who decides on that? What principles are applicable in different scriptural passages?, etc..

The problem for Smith is: The Bible loses its authority and relevance!  On this I agree.  Using the Bible this way, the Bible loses its credibility and causes people, especially the modern post-modern man, to perceive the Bible as an ordinary, even uninspired book of individuals who did not understand much of the world around them.

Christ Central

So what’s the answer? Smith does not try to present a complete answer, but still gives a very clear guideline which presents the Bible much more as the “Word of God” than the typical American Evangelical Biblicist way of interpretation. 

While reading it, I cherished our training, because that was exactly what we’ve learned.  Pure Christological, Christocentric biblical reading and understanding. I’m not going into detail of what Christocentric reading is; there are enough other sources in this regard. Suffice to say that the Bible ultimately brings us the good news of Jesus Christ as Messiah. The Bible tells us of God, whom is also revealed in and through Jesus. The Bible shows, even in the OT, God’s plan of salvation – Jesus Christ. Jesus is the name that God gave through which He wants us to be saved (Acts 4:12). “The purpose, center and interpretative key to scripture is Jesus Christ.” (Smith). So in short, the Bible is about Jesus Christ and is not a textbook on science, history, how to date or how to make money etc.

For me the book could end at Chapter 5. What followed, for me really only raised more questions than answers. In chapter 6 he explains how the Bible is full of complex and ambiguous statements, and how it is harmonized in the bigger picture. Smith continues to propose a solution where the Bible can be divided into doctrine  and opinion and suggests that theologians eventually should meet and agree on what is actually the core doctrinal issues. If Smith throughout the first half of the book showed how Biblicists failed to agree on what the Bible teaches, how does Smith actually expect theologians to agree on the core doctrinal issues?

In summary

I agree with him that we must let the Word speak, and not arbitrarily decide what the word actually is trying to say. The Lord has promised us His Spirit to assist us. Will He then not also assist in Bible interpretation? In his final chapter he makes some very relevant and positive statements about proper Biblical interpretation. The original Bible authors did not write to, in the end, present future generations with a dogmatic handbook.  Nor did they try to present a historically correct log book of all events.  They told the story of God’s intervention with man, which culminated in the coming of Jesus Christ. The doctrine was only developed more than 300 year later…and it is mostly because of this doctrine that the church is so divided.

The apostles understood and preached the truth of salvation in Jesus Christ.  But they did not know and teach the fullness of the many implications of that truth for doctrine, relationships, and society.  That was the task given to subsequent generations of believers across the church history. … Evangelicals need to realize that the B ible is not a “how to” book.  It is a “HERE IS WHO!” book. (Smith, Kindle location 3378 & 3516).

Indeed, the Bible is a dynamic living Word of God and cannot be limited in people’s interpretations.

I do not have a problem as such with different interpretations. Different interpretations are really a proof of how each person wrestle with the Word and grow in his / her own understanding. We are not the same, we do not all have the same “learning styles”, is not at the same “place” in our pilgrimage with God etc.. Pluralism is fine – I do not think, in our post-modern world, that we can get to a unanimous response on every matter.

An issue which very few “reviewers” reacted on was Smith’s statement in his book,  that he converted from being evangelical to the RCC. I’m not someone who likes to judge other church denominations or regards them as heretics.  But I’m also aware that there are some significant interpretive differences between Protestantism and Catholicism. And I think Smith’s book cannot be properly interpreted without taking cognisance of this fact. For example, the final doctrinal authority of the Pope stands against Luther’s 95 declarations.  This in itself, is in a sense, “pluralism” because the Bible was put into ordinary people’s hands. Other significant issues also must surely have an impact and must play a part in his proposals of interpreting Scripture.  I will therefore read the book as a valuable resource to broaden my thinking, but will probably not regard it as an authoritative source on Biblical interpretation.  Smith also wrote a book with the title “How to Go from Being a Good Evangelical Committed to a Catholic in Ninety-Five Difficult Steps“.

It was a informative book, but take note of the problems listed here as well as those highlighted by many reviewers (see below).

For a more complete picture, google the title for an expanded list of people who expressed criticism against the book. Did he have a “nerve” becomes written? Many of the “reviews” below was extremely useful.

References:

1. Blog on Bible Interpretation
2. Smith, C: The Bible made impossible
3. Another blog on Bible interpretation 
4. Review by Mark Einkauf 
5. All Reviews on Amazon.com 
6. Leithart’s Review (Very useful)
7. Smith’s answer to Leithart
8. Extensive Review by Mark 
9. Video interview with Christian Smith 
10. Kevin De Young’s review and a follow-up 
11. Another good review

Saam met hierdie gevoel, kom ek toe af op Mike Smuts se uitstekende resensie van Julian Muller se boek, “Om te mag twyfel”.   Ek moet seker bely, ek het nie die boek gelees nie – ek wil ook nie rêrig nie, en danksy goeie resensie van Mike Smuts hoef ek ook nie.  Ek wil egter, sommer vir my eie verwysing, kortliks kommentaar lewer oor ‘n paar krapperige opmerkings in Julian Muller se boek, soos opgesom deur Mike Smuts.

1. Hy skryf oor geloofsekerheid dat “die resep van die kerk gevolg” het, maar dat dit nie eintlikv irhom gewerk het nie.  En na sy ontnugtering met die begrip van geloodsekerheid, is hy nou uiteindelik bevry daarvan.  Dis nie ‘n “resep van die kerk” nie; dis die belofte van God in Sy Woord.  As Hy beloof dat ”hierdie brief vir ons geskryf is sodat ons kan WEET” (1 Joh 5:13, om maar net 1 te noem), dan is dit kwalik ‘n kerk-reseppie! 
2. Dis jammer dat hy sy volgende geloof-stasie boeregeloof of Afrikaner Nasionalisme noem want daar stem ek met hom saam.  Dit was nooit Bybelse geloof nie, maar ‘n sisteem wat deur die Nasionale Party gekaap is en met ‘n geestelike sous aan die volk opgedis is.  Ek weet nie wie het “Christelike-Nasionalsime” uitgedink nie, maar dis die grootste strooi wat iemand kon uitdink – daar bestsaan nie so iets nie!
3. Derdens kla hy oor die “teenstand” wat hy gekry van die pers en ander klagtes wat teen hom ingebring is.  Kla!?  Wat verwag jy as jy nie meer kan glo in die opstanding van Jesus nie.  Moes die kerk gemeenskap en gelowiges stil sit en toekyk, of het hy gedink dat hulle sommer met hom moet saam stem!  So maklik sal dit egter nie wees nie… 
4. Hy praat van die verhouding tussen geloof en verstand!  Moet geloof altyd verklaar kan word?  Is dit dan nog geloof?   Eintlik impliseer hy dat die wat nog glo, nie eintlik regtig dink oor die goeters nie. 
5. Hy volg dan in ‘n volgende hoofstuk, weer met ‘n implikasie dat die wat nog tradisioneel glo, nie ‘n misterie oor God kan hê nie; net die wat al “verder gestap het op hierdie pad”.  “I beg to differ“.  Dis juis omdat ek nie alles verstandelik kan uitklaar nie (soos die maagdelike geboorte, of die opstanding), dat God se misterie vir my uitstaan!  En daaroor verwonder ek my!  As ek God volledig kan verklaar, is Hy te klein om my God te wees!
6. Vervolgens verduidelik Muller sy postteïtiese geloof wat vir my darem baie na aan die panenteïsme lyk wat ons op universiteit geleer het (niks nuuts onder die son nie).  “God is in alles en alles is in God“.

In Mike Smuts se opmerkings sê hy dat fundamentaliste waarskynlik skerp sal  reageer.  Ek is nie ‘n fundamentalis nie; is goed onderleg in teks kritiek tydens my teologiese opleiding…..maar ek hang nie aan J Muller se lippe as hy só oor geloof praat nie.  Ek stem ook nie saam met Smuts dat ons inderdaad van teïsme ontslae moet raak nie – behalwe as ek teïsme verkeerd verstaan.

Ten slotte: Dit raak al meer gewild om die tradisionele geloofsgoedere oorboord te gooi onder die vaandel van: “ons is mos nou al mooi groot, ons is denkers, baie slimmer as enige geslag voor ons….ons kan mos nou nie sulke wolhaar-stories meer glo soos maagdelike geboortes, rooi see, opstandings, ens nie. ”  Dit getuig van uiterste hoogmoed; dat hierdie “denkers” baie verder en dieper dink as enige geslag voor ons; ingesluit die Berkouwers, Barths, Heyns, Jonkers, om maar ‘n paar te noem.  En ironies genoeg, gee hierdie nuwe denkers dikwels voor dat hulle so min weet dat hulle geen absolute waarhede meer wil verkondig nie.  En ook dit is eerder verskuilde hoogmoed, want

Laastens, en ek het dit al baie gesê, maar is geloof nie per se onbewysbaar nie?  M.a.w., as alles bewys kan word, verg dit mos nie geloof nie.  Geloof is juis om te glo in die onsienbare, onbewysbare.  Die grootheid en misterie van God lê juis daarin dat ek kan glo in dinge wat vir die menslike verstand op die “onmoontlike” lê. 

Ek dink nie dis ons werk om mense te oordeel nie, maar ek kies om nie so te glo soos Julian Muller glo nie.  Ek vind ongelooflike vreugde in my verhouding met God die Vader, Seun en Heilige Gees.  Deur verantwoordelike Bybel-interpretasie wat aan ons geleer is, tesame met gewoon verhoudings-ervaring met ‘n awesome God, het ek heeltemal genoeg antwoorde om te bly glo….en genoeg onbeantwoorde vrae om die misterie van God te geniet en te aanbid!

Vrede vir julle!

Aan die een kant is dit goed, want dit relativeer eintlik alle waarhede wat in wetenskap bewys word.  Aan die ander kant is dit sleg, want, hierdie 2 artikels, m.i. maak subtiel aanspraak op “bewese” feite en dus absolute waarheid.  Subtiel word dit deurgegee en gelees as sou dit onbetwiste waarheid; dus absolute waarheid is.  Maar, soos ek sê: die vertrekpunt bepaal die uitslag en daarin het hul geslaag. 

Maar dit daar gelaat.  Net ‘n paar opmerkings oor fundamentalisme wat my getref het:

1. In die 1ste artikel maak Alphonso Groenewald sommer gou-gou die stelling (met verwysing … , ek ken die gebruik om jou stelling te staaf met ‘n verwysing om gewig daaraan te verleen – pas my M-skripsie voltooi) dat fundamentalisme ‘n “anti-intellektualistiese” inslag het.  Myns insiens is dit darem heeltemal te eenvoudig om sommer net te beweer dat fundamentaliste nie dink nie! Soms wel, maar dis net te eenvoudig.  Maar sy betoog is ook gerig om fundamentalisme in diskrediet te bring (vertrekpunt) en gebruik al die wetenskaplike verwysings-tegnieke om dit te bewys.  En wat is nie beter as om fundamentalisme gelyk te stel aan die ekstremistiese fundamentalisme wat ons veral onder moslems kry nie?  En daarmee vee hy fundamentalisme van die tafel af en verseker hy dat niks goeds oor die fundamentalisme ooit gesê kan word nie.  Hy kom dan, logies, tot die gevolgtrekking dat fundamentaliste die grootste bedreiging vir die kerk inhou.  Nou ek sal met hom saam stem dat fundamentalisme ons nie regtig help om die Bybel eerlik en verantwoordelik te verklaar nie (ek het hieroor al geblog); maar om darem fundamentalisme as die grootste bedreiging te beskou, is eenvoudig te maklik.  Daar is vele ander ewe groot bedreigings vir die kerk, een soos liberalisme wat m.i. ‘n groter bedreiging inhou vir die kerk.  Ten minste glo fundamentaliste nog onvoorwaardelik aan die geloofsgoedere van ouds, maar liberalisme gooi m.i. geloof oorboord (sien ook resensie van Julian Muller se “om te mag twyfel”).  Hulle sal natuurlik nie saam stem nie, maar wat bly oor as Jesus byv. nie meer opgestaan het uit die dood nie (lees gerus 1 Kor 15).  Ek sien ook ‘n ander bedreiging vir die kerk, nl. sogenaamde rasionaliteit – so asof alle eerlike en hoog aangeskrewe teoloë (Bavinck, Berkhouwer, Heyns, Jonker, Theron, Barth ens.) oor die wêreld heen nie gedink het nie omdat hulle bly glo het in die geloofsgoedere.  Ek bly wonder: as die sogenaamde rasionele denkers net kan glo wat hulle moderne verstand kan uitredeneer en wetenskaplik aanvaarbaar vind….waarom nog glo?  ‘n Mens hoef mos net te “glo” waar iets nie bewysbaar is nie.  Wat bewys word hoef nie geglo te word nie!  Is geloof dan nie om te glo in dit wat ons nie sien nie…..
2. In die 2de artikel gee Gerda de Villiers ‘n agtergrond van waar Fundamentalisme vandaan kom.  Dis dalk kort opsomming, maar beslis nie die volledige verhaal nie.  Miskien bietjie oorvereenvoudig.  Maar soos ek sê; haar vertelling van die oorsprong is in lyn met haar vertrekpunt en is so geskryf dat dit haar punt bewys (vertrekpunt bepaal alles).  Haar vertelling plaas duidelik die ontstaan van fundamentalisme in ‘n slegte lig.  Vertel my, maar is ek stupid of wat?  Hoe is die 5 beginsels van geloof verkeerd?  “inspirasie van die Bybel deur die Heilige Gees as onfeilbare Skrif; die maagdelike geboorte; Christus se dood as versoening vir sondes; sy liggaamlike opstanding; die historiese werklikheid van sy wonderwerke.”  O askies, “denkende”, rasionele mense kan mos nie meer dit aanvaar nie.  Maar haar gevolgtrekking steek my dwars in die krop.  Ek moes dit eintlik weer lees om seker te maak ek lees reg: “Maar waar flikker die gevaarligte?  Op Bybelse gronde word byvoorbeeld aborsie, homoseksualiteit en natuurlik feminisme veroordeel. Aborsie is moord; homoseksualiteit is sonde; die man is die hoof van die huis en sy vrou moet aan hom onderdanig wees.”  So, is aborsie nie moord nie? Okey….  (Ek hoop ek som haar artikel verkeerd op, want later blyk dit tog dat sy nie noodwendig negatief staan teenoor byv. die maagdelike geboorte van Jesus nie).  Al waarmee ek uiteindelik kan saam stem is oor die skrifhantering.  Dit is so dat fundamentalisme die skrif baie beperkend gebruik (sien my opsomming van Christian Smith se boek: The Bible made Impossible), maar die antwoord lê myns insiens nie by die ander uiterste van teologiese liberalisme nie.

Teleurgesteld; want hoewel die 2 artikels waardevolle insigte gee oor die fundamentalisme, is hulle vertrekpunt en wat hulle wou bereik met hul gevolgtrekkings so oorweldigend dat ‘n mens die winspunte miskyk.  Ek ten minste.  Wou maar net die paar opmerkings maak.  Maar sal glad nie omgee as ek verkeerd is nie   Soos ek iemand al hoor sê het: as ek net 2 keuses het – fundamentalisme en liberalisme – dan  stap ek liewer saam met ‘n fundamentalis.  Gelukkig het ons darem meer keuses as dit.  Gelukkig het Proff Heyns, Flip Theron, Willie Jonker my leer glo EN dink.

@@@

Pingbacks:

1. Nuwe Hervorming
2. Interpretasie van die OT
3. Bybel Interpretasie - Kommentaar op Gericke se proefskrif

Here’s an excerpt:

A New York City subway train holds 1,200 people. This blog was viewed about 6,400 times in 2011. If it were a NYC subway train, it would take about 5 trips to carry that many people.

Click here to see the complete report.

Een van die vrae wat Smith vra is: Hoe kan ons aan die een kant die genoegsaamheid en onfeilbaarheid van die Bybel as God se Woord bely, en terselfdertyd met soveel verskillende standpunte sit rondom doop, belydenisse, watter liedere gesing word, kerk regering ens.?  Hier volg kortliks ‘n soort van opsomming en resensie van Christian Smith se boek.

Biblicism

Die skrywer het dit teen die manier hoe Amerikaanse evangelicals / biblicists die Bybel verklaar.  Vir Smith is dit eenvoudig inkongruent: aan die een kant getuig hulle (dis nou die biblicists) van die onfeilbare, gesagvolle, genoegsame “inerrant” woord van God, wat genoegsaam is vir alle lewensvrae, duidelik is vir “instruction for basic living“…., maar aan die ander kant staan die Christelike kerk skuldig aan die minste instemming rondom sleutel dogmatiese of selfs eenvoudige Bybel-kwessies.  Soos byv., wat is nou eintlik die regte kerk regering, presbiteriaans, independentisties, episkopaal?  Watter dag en manier is die regte manier vir sabbatsviering; sondag, saterdag, rus, winkels oop of toe, sport?  Plek en rol van die vrou in die kerk? Rykdom, armoede, voorspoedsteologie? ens…..

Sy betoog is nie om die gesag van die Bybel aan te val, of om die saak van liberale teologie te bevorder nie – inteendeel!  Sy saak is dat biblicists na sy mening juis die ryk Bybelse boodskap verskraal het en, hoop hy, om aan te wys hoe die Bybel weer die regmatige plek as Woord van God kan inneem….mits dit reg en eerlik/verantwoordelik verklaar word.  Daarmee – verantwoordelike Bybel-lees – is ek volledig eenstemmig.  Ek was bevoorreg om vir 2 jaar Bybel interpretasie klasse aan te gebied het en het self die bevryding beleef van eerlike, verantwoordelike Bybel interpretasie.

Ek deel sy betoog teen simplistiese Biblisisme omdat in my lewe en denke oor die Woord, oor “issues“, eie worstelings op my pelgrimstog van die lewe saam met God, ek dikwels al self geworstel het met die “maklike” antwoorde wat nie rus en vrede bring nie, wat nie antwoorde verskaf nie!

Smith sê die fundamentele probleem van die biblicists se interpretasie metodiek is, “pervasive interpretive pluralism“.  Volgens Smith is  ”pervasive interpretive pluralism” ‘n metode om kontensieuse sake in die Bybel af te maak as onbelangrik of eenvoudig te ignoreer (intepretasie-pluralisme) wat uiteindelik die gesag en relevansie van die Bybel relativeer.  Dit ondergrawe vir Smith, “intellectual honesty and theological credibility“.

Miskien is dit net belangrik om ook daarop te wys dat Smith beide pole, fundamentalisme sowel as teologiese liberalisme verwerp as ‘n oplossing.  Dit mag blyk dat hy neig na liberalisme, maar hy stel dit kategories dat dit beslis nie sy bedoeling is vir ‘n alternatief nie.

Wat is biblicism?

Biblisisme, sê Smith, is gebou op ‘n klompie aannames en geloof-sisteme oor die Bybel se natuur, doel en funksie en dui die volgende aannames aan:

1. Goddelike Woord – elke woord is uiteindelik God se eie woorde wat sonder enige foute in menslike taal neergeskryf is
2. Genoegsaamheid – die Bybel verteenwoordig die totaliteit van God se wil en kommunikasie met die mens
3. Dekking – die Bybel verteenwoordig ook God se wil oor elke denkbare saak en is relevant vir Christene se leer en lewe
4. Verstaanbaarheid – die Bybel is so, dat elke redelike mens dit kan lees en korrek kan interpreteer
5. Hermeneutiek – die beste manier om die Bybel te lees en te verstaan is om dit in sy heel eenvoudigste vorm, selfs oorspronklike letterlike teks te lees soos die outeur dit bedoel het, met inagneming van die vorm en styl
6. Sola Scriptura – die Bybel is genoegsaam in die sin dat geen addisionele geskrifte, getuienisse of belydenisse noodsaaklik behoort te wees om dit te kan verstaan nie
7. Interne Harmonie – alle Bybel gedeeltes pas soos ‘n legkaart bymekaar, en verteenwoordig ‘n enkele “consistent” riglyne vir reg en verkeerd
8. Universeel – wat die Bybelskrywers geleer het is geldig vir alle tye en in alle omstandighede
9. Bybelstudie – goeie induktiewe Bybellees en verstaan is genoeg om alle (?!) vrae oor Christelike leer en lewe te beantwoord
10. Handboek – die Bybel leer moraliteit en dogma tot so ‘n mate dat dit gesamentlik ‘n volledige handboek vir Christelike leer en lewe verskaf oor enige saak, selfs soos wetenskap, politiek, liefde ens.  Smith wys op talle boeke en websites wat uitdruklik die Bybel bekend stel as die handboek vir die lewe (God’s Handbook to Life, … our manual for life, …our guidebook for a healthy life, ens.).

Ek dink hier is een van Smith se leemtes:  uit verskeie “reviews” van sy boek (sien onder vir verwysings), is daar talle Biblisiste wat eerstens, nie hierdie lys glo of aanvaar nie; en tweedens, wat regtig eers sommige van hierdie tien punte behoorlik wil definieer want volgens hulle, soos dit hier staan, laat te veel ruimte vir verskillende interpretasies (sic).  Aan die ander kant beskou ek myself glad nie as ‘n Biblisis nie (danksy ons Gereformeerde opleiding wat behoorlik teks-kritiek toegepas het onder leiers in hierdie veld, soos Proff Andrie du Toit, HJB Combrinck, Prinsloo ens), maar tog sou ek sommige van hierdie punte selfs wil aanvaar; soos nr 8, 6, 5 ens.  Byv,  Die Bybel is natuurlik God se Woord, maar nie soos Smith beweer, God se direkte woorde nie.  Presies hoe direk bedoel hy?  Die Bybel is God se Woord omdat Hy bybelsrkywers, elkeen in sy eie aard en persoonlikheid en omstandighede gebruik het – die pneuopneiste beginsel.  Die Bybel is genoegsaam, maar weereens nie soos Smith dit aandui nie.  Genoegsaam in die sin dat ons nie ekstra of buite Bybelse bronne nodig het om God te leer ken en te dien nie.  Ander bronne kan help en is soms baie nuttig, maar is nie noodsaaklik nie.  Iemand sou met die Bybel alleen God kon leer ken en liefhê.  Ens,…  My kritiek is dus hier dat Smith se lys nie korrek verteenwoordig wat hy, soms irriterend breedvoerig, verder verduidelik wat Biblisisme is nie.

Pervasive Interpretive Pluralism (PiP)

“If the Bible be at once so clear and full as a formulary of Christian doctrine and practice, how does it come to pass that where men are left most free to use it in this way … they are flung asunder so perpetually in their religious faith, instead of being brought together.”

• Sekere skrifgedeeltes- of leringe word eenvoudig geignoreer. As die Bybel volledig gehoorsaam moet word en dien as ‘n Handboek vir die lewe, waarom groet hulle mekaar nie met ‘n heilige soen nie?; of  oor die vroue wat moet stil bly in die gemeente (1 Kor 14:34)?  Sy probleem is dat hulle selektiewe keuse van wat tot die letter gehoorsaam meot word, en wat nie, die gesag van die Bybel ondergrawe.  Wie besluit watter beginsels is geldend?
• Kulturele verskille word op ‘n arbitrêre metode gerelativeer.  Hier verwys hy na 1 Tim 5:23 wat aamgesê is om wyn in plaas van water te drink.  Talle ander voorbeelde word genoem.  Weereens probeer Smith net aanwys dat die manier hoe biblisiste met die “keuses” oor wat tot die letter nagevolg moet word en wat nie, arbitrêr is en dus “pervasive interpretative pluralism” is.
• Hy noem verder baie ander moeilike gedeeltes wat biblisiste verwarrend verklaar; soos Titus 1:12-13,  Gen 6:1-4 ens.
• Laastens wys hy daarop dat biblisiste dikwels die Bybel misbruik om eie opinies te regverdig; of om die besluit of standpunt wat hulle REEDS huldig, te bekragtig.  Hy skryf: “…the Bible is often used by its readers in various ways to help legitimate and maintain the commitments and assumptions that they already hold before coming to the biblical text…The Bible teaches propositional content X; I should believe and obey what the Bible teaches; therefore, I believe and obey propositional content X.” Instead, the logic that is often actually employed is more like this: “I already believe, think, or feel Y; the Bible contains an idea that seems to relate to Y; therefore, my belief, thought, or feeling of Y is ‘biblically’ confirmed.“

In al bogenoemde gevalle probeer Smith aanwys hoe arbitrêr die Bybel wel geinterpreteer kan word as die biblisiste se metode gevolg word.  Wat is die kulturele gronde watter tekste geldend is en watter nie?  Wie besluit daaroor? Watter beginsels is in elke skrifgedeelte op die spel?; ens.

Die probleem vir Smith is:  Die Bybel verloor sy krag en relevansie!  En hiermee stem ek saam.  Deur so met die Bybel om te gaan, verloor die Bybel sy krag, geloofwaardigheid en relevansie en maak dit dat mense, veral die moderne post-moderne mens die Bybel begin sien as ‘n gewone, selfs ongeinspireerde boek van individue wat selfs nie eers veel van die wêreld om hulle verstaan het nie (aldus die nuwe hervorming).

Christus-sentraal

So wat is die antwoord?  Smith probeer nie ‘n volledige antwoord gee nie, maar gee tog ‘n baie duidelik riglyn wat die Bybel baie meer “Woord van God” maak as, volgens hom, die tipies Amerikaans-evangelies-biblisiste dit maak.  By die lees daarvan was ek dankbaar vir ons gesonde opleiding – want dis wat ons ook geleer het!  Suiwer Christologies, Christosentriese Bybel-lees en verstaan.  Ek gaan nie in detail hieroor in nie; daar is genoeg ander bronne in dié verband.  Genoeg om te sê dat die Bybel uiteindelik ons bring om die goeie nuus van Jesus Christus as Messias te bring.  Die Bybel vertel ons van God, wie vir ons verder geopenbaar is in en deur Jesus.  Die Bybel wys, selfs in die OT na God se verlossingsplan – Jesus Christus.  En veral omdat ons Hom gesien en gehoor het, kan ons die hele Bybel lees met ‘n Christosentriese bril want Jesus is die naam wat God gegee het waardeur Hy wil dat ons gered word (Hand 4:12).  “The purpose, center and interpretative key to scripture is Jesus Christ.” (Smith).  So in kort, die Bybel gaan oor Jesus Christus en is nie ‘n handboek oor wetenskap, geskiedenis, hoe om uit te gaan met ‘n persoon, hoe om geld te maak ens. nie.

Vir my kon die boek geëindig het by Hfstk 5.  Dit wat daarna gevolg het, het vir my eintlik net meer vrae geopper as antwoorde.    In hoofstuk 6 verduidelik hy hoe die Bybel kompleks en vol dubbelsinnige stellings is, en hoe dit geharmoniseer word in die groter prentjie.  Smith gaan voort om ‘n oplossing voor te stel waarin die Bybel ingedeel kan word in dogma, “doctrine” en opinie en stel voor dat teoloë uiteindelik bymekaar moet kom en ooreenstem oor wat nou eintlik die kern dogmatiese issues is.  As Smith die hele eerste helfte van die boek gebruik het om te wys hoe Biblisiste nie ooreen kan stem oor wat die Bybel leer nie, hoe verwag Smith gaan teoloë ooreenstem oor wat die kern dogmatiese issues is waaroor ooreen gestem kan word?

Opsommend

Ek stem egter saam met hom dat ons die Woord moet laat spreek, en nie self besluit wat die Woord “actually” probeer sê nie.  Die Here het dan self beloof dat Hy Sy Gees aan ons gegee het om ons in ons swakheid by te staan.  Sal Hy dit dan nie ook doen t.o.v. die Bybel en Bybel interpretasie nie.   In sy slot hoofstuk maak hy ‘n paar baie relevante en positiewe stellings oor korrekte Bybel interpretasie.  Tereg het die Bybelskrywers nie geskryf met die doel om ‘n dogmatiese reëlboek vir die opvolgende geslagte daar te stel nie; ook nie met die bedoeling om ‘n histories getroue log te gee van elke gebeure nie; maar die verhaal van God se bemoeienis met die mens wat gekulmineer het in die koms van Jesus Christus!  Die “dogmas” is eers deur die kerk meer as 300jr later uitgewerk….en dis meestal oor dié dogmas waaroor die kerke onder mekaar verskil. 

The apostles understood and preached the truth of salvation in Jesus Christ.  But they did not know and teach the fullness of the many implications of that truth for doctrine, relationships, and society.  That was the task given to subsequent generations of believers across the church history. … Evangelicals need to realize that the B ible is not a “how to” book.  It is a “HERE IS WHO!” book. (Smith, Kindle location 3378 & 3516 )

Inderdaad; die Bybel is ‘n dinamiese lewendige Woord van God en kan nie vasgevang word in mense se interpretasies nie.

Ek het egter nie ‘n probleem dat daar verskillende interpretasies is oor sake nie.  Dit is eintlik vir my juis ‘n bewys hoe elkeen self worstel met die Woord en groei in sy/haar eie aard.  Ons is nie eenders nie, het nie almal dieselfde “learning style” nie, is nie op dieselfde “plek” in ons pelgrimstog met God nie ens.  Ek het heeltemal vrede met pluralisme – ek dink nie ons post-moderne wêreld kan ‘n eenstemmige antwoord oor enige saak vereis nie (ek kry dit nie eers meer in my eie gesin nie).  Dit is iets wat volgens my, gepas het in ‘n modernistiese eeue waar “die finale antwoord oor elke saak” gegee is. 

‘n Saak wat bitter min “reviewers” aangehaal het, was Smith se stelling in sy boek, nl. dat hy oorgegaan het van “evangelical” na die RKK.  Ek is glad nie iemand wat die RKK “in die hel in wil werp” en as ketters beskou nie; inteendeel, ek maak ruimte omdat dit nie ons werk is om te oordeel nie (Rom 8)l.  Maar ek is ook deeglik bewus dat daar ‘n paar wesenlike interpretatiewe verskille betaan tussen Protestantisme en Katolisisme.  En volgens my kan Smith se boek nie behoorlik geinterpreteer word as hierdie feit nie ook deeglik verreken is nie.  Byv., die finale dogmatiese gesag van die Pous teenoor Luther se 95 stellings, wat , in ‘n sekere sin, “pluralisme” veroorsaak het want die Bybel is in gewone mense se hande geplaas.  Ander wesenlike sake soos Maria, afkoop boetes, heiliges ens. moet tog ‘n invloed hê en sal seer sekerlik sy voorstelle vir Skrif interpretasie teenoor Protestantisme beinvloed.  Ek sou dus die boek lees as ‘n bron om my denke te verbreed, maar waarskynlik nie as ‘n gesagvolle bron oor Bybel interpretasie nie.  Terloops, Smith het ook ‘n boek geskryf met die titel “How to Go from Being a Good Evangelical to a Committed Catholic in Ninety-Five Difficult Steps“.

Handige boek om te lees as jy neig na Biblisistiese, simplistiese Bybel interpretasie, maar wees bedag op die probleme in die boek.  

Vir ‘n vollediger prentjie, google die titel vir ‘n uitgebreide lys van mense wat kritiek uitgespreek het teenoor die boek.  Het hy dalk ‘n “nerve” raak geskryf?   Talle van die “reviews” hieronder was uiters sinvol.

1. Blog oor Bybel Interpretasie
2. Smith, C; The Bible made impossible
3. Nog ‘n blog oor Bybel interpretasie
4. Review by Mark Einkauf
5. Alle Reviews op Amazon.com
6. Leithart se Review  (Baie sinvol)
7. Smith se antwoord op Leithart (is dit net ek of is dit vreemd dat ‘n outeur ALMAL antwoord op die I-net?)
8. Extensive Review by Mark
9. Video onderhoud met Christian Smith Sinvol!
10. Kevin de Young’s review and a follow-up
11. Nog ‘n goeie review

“Who are the other 16 in your life?“  Ek is van nature lekker nuuskierig en volg toe die link.  Dit blyk toe dat YouVersion, ‘n Bybel Application agtergekom het die hoeveelheid gebruikers en downloads op hulle sisteme vs die hoeveelheid Slim Fone wat al wêreldwyd verkoop is, is 1:17.  Dus, 1 uit elke 17 mense het die Bybel (YouVersion) op hulle foon.  Dis natuurlik wonderlik! – die Bybel “at your fingertips” (vingertippe is net nie dieselfde nie né). 

Wat die ouens by YouVersion toe vra is: wat van die ander 16?  Wat van ‘n inisiatief om die ander 16 wat JY ken, bekend te stel aan die Bybel op jou Slim Foon, Desktop, iPad of derglike “device’.  Sodoende kan meer mense die Bybel “at their fingertips” hê. 

Wel, die Bybel is en was nog altyd vir my belangrik omdat dit die verhaal is van God se pad met die mens; dis die verhaal waarin Jesus God as Vader aan ons kom bekend stel het.  Die Bybel is primêr die bron waardeur ons God leer ken (daar is ander maniere ook).  Hosea sê nie verniet: “My volk gaan ten gronde weens ‘n gebrek aan kennis” (4:6) nie.

So, as jy ‘n Slim Foon, Tablet, iPad, rekenaar of sommer net Internet toegang het, skep ‘n rekening by YouVersion en begin ‘n “Bible Reading Plan” – daar is sekerlik een vir elke smaak; 1 jaar Bybels, Chronologiese lees, die gewilde E100 plan, leer Liefde plan, Huwelik plan ens.  ‘n Bybel leesplan gee vir jou elke dag ‘n gedeelte om te lees, kan jou herinner, laat ruimte vir notas wat jy selfs met ander gebruikers kan deel.  Lekker manier om gereeld met die Here se Woord besig te wees en selfs daarvoor herinner te word. O, het ek gesê dat al 3 Afrikaanse vertalings beskikbaar is?…tesame met honderde ander, soos die ou Staten Vertalen, verskillende vergelykdende Engelse veralings, Sotho, Tswana, Swahili ens.

Wie weet, as ons meer weet, leef ons dalk meer bedagsaam, liefdevol, genadig, konsidirerend, geduldig en al daai mooi goed vir 2012.

Kom ek help sommer…
Jy kan die program hier download, of jou rekening hier skep (sign-up)
Vertel / deel dit met iemand via epos, twitter, facebook.

Groete vir oulaas 2011 (iemand sê die ander dag, hy is nog nie eers gewoond om 2011 te skryf nie, nou’s dit al 2012).

Ek bewonder kouevuur se geduld en moed om soveel moeite te doen om die boodskap (wat ons natuurlik nie eers seker is, het grond gevat nie) by die blonde bestuurder oor te bring.  Ek het op ‘n stadium ons plaaslike verkeersmanne se sel nrs op my sel gehad en het gereeld geskakel as ek so ‘n stupid bestuurder kry wat roekeloos is, ander se lewens in gevaar stel en gewoon ongeskik bestuur; met gemengde sukses. 

So rukkie gelede is daar weer so ‘n swart Dodge wat soos ‘n glibberige slang tussen die kleinste van gaatjies in oor-en-weer wikkel, dat ek omtrent myself wil oorgee aan “road rage“, iets wat ek eintlik glad nie aan ly nie.  Groot was my verbasing toe einste saam met my in ons parkeer garage inry.  Nie heeltemal onverwags nie, ry hy toe ook oor die “curb” van die “booms” se sement-staanplekke.  Net daar en dan besluit ek om uit te klim en te gaan kyk wie dit is.  Was dit omtrent vreemd om te sien dat dit die “nederigste” van al my kollegas was (nou twyfel ek oor die erns en opregtheid van sy “nederigheid”).  Glad nie opgesmuk, arrogant of selfs normaalweg ongeskik nie.  Maar vertel ek hom darem daar hoe onbedagsaam sy bestuurstyl is!  “Sorry bru, sorry”….net om hom ‘n paar dae later weer so te sien ry .

Wat my laat wonder het:  wat/wie maak onbedagsame, roekelose bestuurders?  Die nuwe bestuurders leer dan K53 en moet ‘n 1001 dinge nagaan voor en tydens hul bestuur?  Goeters wat selfs aan die belaglike grens…. (as ek soveel keer my nek moet rondswaai voor ek wegtrek, veroorsaak ek sweerlik ‘n ketting botsing van astronomiese afmetings).  So, is dit hoe hulle geleer bestuur het, of lê dit in hulle persoonlikheid?

1. Ek dink nie die rede is dat lisensies “gekoop” word nie, al weet ons dit is so.  Daar is eenvoudig te veel swak onbedagsame bestuurders daarvoor.
2. Ek dink inderdaad daar is iets in ‘n mens se persoonlikheid.  Onbedagsaamheid teenoor ander, arrogansie teenoor ander, of selfs die lewe, dink eenvoudig dat sekere reëls stupid is en nie van toepassing is op “my” nie.  Ek ken iemand baie goed wat ook die linker skouer gebruik om verby te steek…..en daar is nogal tekens van bogenoemde by hom/haar.
3. Iemand het op ‘n keer gesê hulle wonder of sommige SAners se swak bestuursvermoeë nie te doen het met die feit dat sommiges uit ‘n kultuur en omgewing gekom het waar daar bitter min karre was en die “paaie” meestal deur mense gebruik is.  Wonder?, maar as ek sien hoe rooi ligte eenvoudig nie rooi genoeg is vir meeste voetgangers wat ‘n kruising wil oorsteek nie, steek daar dalk tog iets daarin?

Ek wil ook nog ‘n stuiwer in ‘n ander armbeurs gooi…..die spoed waarmee sommige bestuurders ry, is verbysterend.  Geen wonder daar is soveel ongelukke nie.  Die “margin of error” teen 160 is eenvoudig net soveel kleiner as teen 120.  Maar om almal nou te “straf” en ons weer (wie kan 90 en toe weer 100 van die olie-sanksies tyd onthou) teen 100 te laat ry, gaan beslis nie dié bestuurders laat 100 ry nie!  Hulle gaan steeds 160 ry; dis net ons wat reëls actually volg, wat gefrustreerd 100 gaan ry, of ook oortreders gaan word (soos ek wat heel gemaklik met 120 is ). 

Verder vermoed ek dat te veel bestuurders vinnig wil ry waar hulle nie vinnig moet / kan ry nie (reën, nou pad) en nie weet wat om te doen indien daar wel ‘n glips kom nie.  Ek onthou hoe my pa my ‘n stywe kop klap gegee het toe ek op ‘n dag, op ‘n nou pad met ‘n trok, met my linkerwiel op die stuk grond gegaan het en uit skrik, die trok teruggeruk het op die pad.  Dit kon sooo maklik ‘n ongeluk veroorsaak het.  Hy het altyd gesê: moenie pluk nie, kom net stadig maar ferm terug op die teer!  My seun het onlangs ‘n “defensive driver training” kursus gedoen en hoop om dit op te volg met die “advanced” kursus.  Miskien moet dit verpligtend word…

So, waar lê die antwoord vir onbedagsame, roekelose bestuurders?  En hoe gemaak om die padongelukke te verminder, want daar is darem net te veel veranderlikes (voetgangers, spoed, drank, ervaring, slaap ens) vir ‘n simplistiese oplossing, soos om die spoed te verminder?

&&&

Continue reading here…..

Afrikaans version here ….

Continue reading here….

Afrikaans version is here…

At present I am reading a book entitled “Om uit genade te leef” by Malan Nel, which is a great blessing and comfort to me.  I (we all) struggle to forgive ourselves. Actually, we also struggle to forgive others! I have often wondered what connection there is between these two.

Read more….