Ek lees onlangs twee ouerige artikels oor Fundamentalisme, (nr 1 en nr 2) wat toe ook weer hul kop uit steek in ‘n vurige gesprek op die Kerkbode se FB blad. Hoewel die artikels vanuit ‘n goeie wetenskaplike aanslag geskryf word, was ek tog getref deur die eensydige vertrekpunt van beide skrywers. Trouens, dit het my net weer laat besef hoe ‘n persoon se vertrekpunt alles bepalend is, selfs al gebruik jy van die beste wetenskaplike metodologie in jou beredenering – jou vertrekpunt gaan die uitslag bepaal. Wat jy wil bewys, gaan/kan jy bewys. Geen wonder dat die post-modernisme teenoor die modernisme verklaar dat daar geen absolute waarhede is nie; selfs nie in die wetenskap nie (en ironies genoeg is so ‘n stelling ‘n contradictio in terminus, want dit maak ‘n “absolute” stelling dat daar geen absolute waarheid is nie). ‘n Stelling is alleenlik waar in die baie spesifieke omgewing waarin ek dit getoets het, maar dit kan ‘n baie subjektiewe omgewing wees. Hierdie twee artikels het my net weer laat besef dat ons pens en pootjies binne-in die post-modernisme staan.
Lees aan ‘Fundamentalisme – grootste bedreiging vir die kerk. Regtig?’
onlangse kommentaar